Armada
Voelkl
Salomon
Line
Head
Atomic
Ninthward
Core-Upt
Movement
K2
Fischer
Scott
Full Tilt

Jak widać nie są to wysokie ceny zwłaszcza jeśli posiadamy swój sprzęt (a wbrew pozorom sprzęt zbytnio się nie niszczy) . W wypożyczalni jest duży asortyment, więc nie ma strachu o jego dostępność.

Ale wracając do naszej wyprawy. Przyjechaliśmy w czwartek koło 11 i jak się okazało w trakcie trwania Jam Camp’u. Niestety z powodu trwającej rewitalizacji jeziorka przy którym znajduje się skocznia zdemontowano najazd na raile. Remont ma się jednak zakończyć w najbliższym czasie, więc może być jeszcze szansa na pokatowanie metalu w tym roku. Ze znajomych na miejscu obecna była m.in Natalia Slepecka i Juraj ‘Lolo’ Lovas, a reszta została znajomymi po zorganizowanej przez Lukina imprezie integracyjnej. Po pobraniu kamizelek można było oddać pierwsze skoki. Ale zanim wpadniemy do wody warto zaopatrzyć się w mocowane do wiązania i klamry buta sznurki, które uniemożliwią narcie odpłynięcie gdyby zdarzyło jej się wypiąć. Na szczęście można je pobrać z magazynu.
A jak wyglądają same skoki ? Cóz – skocznia wymaga przyzwyczajenia. Przede wszystkim problemem jest prędkość. Mimo systemu nawadniania zamontowanego przez chłopaków nie jest tu rewelacyjnie. Dobrym rozwiązaniem jest namydlanie(!) nart na specjalnych wycieraczkach. Odmienne od oczekiwań jest również samo lądowanie – może srogo zaboleć o czym chyba każdy ze skaczących mógł się wielokrotnie przekonać. Na szczęście kamizelka (i podobno neopren) łagodzą trochę samo uderzenie. Po kilku skokach kończących się mozolnym wychodzeniem z wody obowiązkowa przerwa i do wyboru – batut (obłożony gąbkami, więc można potrenować nawet nie do końca nauczone sztuczki), grill, balance-board i bardzo fajna mini rampa.
Pierwszego dnia kończymy jazdę koło 18 i zbieramy się do apartamentu leczyć obite ciała. Jak się okazuje mamy na to jeszcze cały następny dzień, gdyż w okolicy zrywa się burza z piorunami (wtym samym czasie w Warszawie kolejna powódź) a chyba nikt nie chce pływać w tym czasie w wodzie a tym bardziej stać na niewątpliwie najwyższej w okolicy konstrukcji.

Sobota ponownie jazda od 10 i miła niespodzianka – kończy się lokalny camp a w dodatku na miejsce przyjeżdża wymiatacz z Ustronia – Bartek Sibiga. Bartek nie dość, że prezentuje dobry poziom na skoczni, to jeszcze podrzuca nas do chatki lokalesów na afterparty, gdzie sami nigdy byśmy nie trafili.

Po ciężkiej nocy rano wszyscy karnie stawiają się na skoczni i mimo ‘mocnego wiatru’ rzucają srogie triki. Z ciekawszych sztuczek można było zobaczyć próbę kangaroo flipa w wykonaniu Sibigi, którą można określić jako lekko podpartą.

Niestety w poniedziałek powrót do domu na emerycką kurację z obić ale wrażenia po wypadzie bardzo pozytywne. Jeśli nie uczęszczacie już do szkół niższych radzę sprawdzić pogodę i uderzać do Czech.

Szczegóły na stronie bigair.cz a poniżej krótki edit z wykazdu :

Zapowiada się nieźle!